Άρθρο του Κώστα Κάβουρα Αντιπρόεδρου του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής, με τίτλο «Τα καζάνια του Περάματος και το δικαίωμα στην ασφάλεια», σχετικά με το ζήτημα των εγκαταστάσεων καυσίμων, την πρόσφατη πυρκαγιά και τη συνακόλουθη απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής. :
Για πολλές δεκαετίες το Πέραμα συνυπάρχει με εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων μέσα στον αστικό ιστό, σε άμεση γειτνίαση με κατοικίες, σχολεία και χώρους εργασίας. Τα λεγόμενα «καζάνια», όπως τα αποκαλούν οι κάτοικοι, αποτελούν εδώ και χρόνια μια μόνιμη πηγή ανησυχίας και συμβολίζουν τη σύγκρουση ανάμεσα στην ασφάλεια της πόλης και τη διατήρηση μιας βαριάς βιομηχανικής χρήσης μέσα στον οικιστικό ιστό. Η πραγματικότητα αυτή δημιουργεί διαρκές αίσθημα ανασφάλειας για τους κατοίκους, επιβαρύνει την καθημερινότητα της πόλης και περιορίζει την αναπτυξιακή της προοπτική.
Η πυρκαγιά της 18ης Ιανουαρίου 2026 επανέφερε με δραματικό τρόπο το ζήτημα της ασφάλειας. Το περιστατικό επιβεβαίωσε ότι οι κίνδυνοι που έχουν επισημανθεί από φορείς, επιστήμονες και την τοπική κοινωνία είναι απολύτως υπαρκτοί. Σε μια πόλη με περιορισμένες δυνατότητες ασφαλούς εκκένωσης, η πρόληψη και ο σχεδιασμός αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Η Διαπαραταξιακή Επιτροπή της Περιφέρειας καλείται πλέον να λειτουργήσει με σαφή αποστολή και συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα. Μέσα σε έξι μήνες οφείλει να καταγράψει την πραγματική κατάσταση, να εισηγηθεί άμεσα μέτρα πολιτικής προστασίας, να προωθήσει τον σχεδιασμό ασφαλούς οδικής διαφυγής και να διαμορφώσει ένα εφαρμόσιμο σχέδιο για την οριστική μετεγκατάσταση των εγκαταστάσεων. Η λειτουργία της Επιτροπής πρέπει να οδηγήσει σε συγκεκριμένες προτάσεις και μετρήσιμα αποτελέσματα.
Το Πέραμα έχει δικαίωμα σε ένα ασφαλές και βιώσιμο μέλλον. Η απομάκρυνση των εγκαταστάσεων συνδέεται άμεσα με τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, την προστασία της δημόσιας υγείας και τη δυνατότητα ουσιαστικής αναπτυξιακής προοπτικής για την πόλη και τους κατοίκους της.
Το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής οφείλει να παρακολουθεί στενά την πορεία υλοποίησης των αποφάσεων και να επιμένει μέχρι την οριστική επίλυση του ζητήματος.