Η ομιλία της κας Γιαννακοπούλου στην ημερίδα που διοργάνωσε ο Δήμος Περιστερίου για τον σχολικό εκφοβισμό.

 1στα 6 παιδιά σε όλη τη χώρα δηλώνουν ότι αισθάνονται, πώς το σχολείο τους δεν τους μαθαίνει να μην εκφοβίζουν τους συμμαθητές τους.

Η Βουλευτής Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Νάντια Γιαννακοπούλου βρέθηκε στο Θέατρο Πολιτών στο Περιστέρι στις 6/3/26 για την επίσημη ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας του Δήμου Περιστερίου «Δύναμη είναι το Μαζί» για την πρόληψη και αντιμετώπιση της σχολικής βίας στην οποία παρευρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο Δήμαρχος Περιστερίου Ανδρέας Παχατουρίδης, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, η Υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη και ο πρώην Δήμαρχος Περιστερίου Θεόδωρος Δημητρακόπουλος.

Κατά τον χαιρετισμό της, σ´ αυτή την  σπουδαία πρωτοβουλία, η Νάντια Γιαννακοπούλου ανέφερε τα εξής : 
« Θερμά συγχαρητήρια στον Δήμο Περιστερίου για τη σημερινή, πολύ σημαντική  πρωτοβουλία που αφορά την πρόληψη και αντιμετώπιση της μαθητικής βίας και του σχολικού εκφοβισμού.
Δυστυχώς πρόκειται για ένα μείζον θέμα, με τεράστιες διαστάσεις , για ένα φαινόμενο, που και μόνο τα γεγονότα των τελευταίων ετών, του προσδίδουν χαρακτηριστικά γάγγραινας.

Οφείλουμε επομένως να δούμε την πραγματικότητα κατάματα και σε κάθε περίπτωση δεν αρκεί να σοκαριζόμαστε και να καταγγέλλουμε. Δεν αρκεί να παρακολουθούμε το φαινόμενο και την εξέλιξή του.
Είναι αναγκαίο να δράσουμε, να ευαισθητοποιήσουμε την κοινωνία, παιδιά, γονείς, εκπαιδευτικούς, να ξαναδούμε τα βαθύτερα αίτια του προβλήματος αυτού .

Χρειάζεται, εν τέλει, να συζητήσουμε και μέσα από ένα καλόπιστο διάλογο, να καταλήξουμε σε έναν ολιστικό τρόπο αντιμετώπισης.
Αυτό είναι το χρέος μας και σήμερα, χρέος απέναντι στην πατρίδα, απέναντι στην κοινωνία και τα παιδιά μας.

Τα στατιστικά των προηγούμενων ετών ήταν σοκαριστικά , με στοιχεία να δείχνουν ότι  1 στα 3 παιδιά, (32,4%), σε όλη την Ελλάδα, δέχεται εκφοβισμό.

1στα 6 παιδιά σε όλη τη χώρα δηλώνουν ότι αισθάνονται, πώς το σχολείο τους δεν τους μαθαίνει να μην εκφοβίζουν τους συμμαθητές τους.

Δεν υπάρχει πλέον ημέρα, που το αστυνομικό ρεπορτάζ να μην περιλαμβάνει θέμα με περιστατικό παραβατικότητας ανηλίκων. Συχνά τα περιστατικά χαρακτηρίζονται από μια πρωτόγνωρη βία. Πρόκειται για  χαρακτηριστικά της έντασης και του μεγέθους του προβλήματος, το οποίο δεν περιποιεί τιμή για κανέναν μας, εν έτει 2026 σε ένα ευρωπαϊκό κράτος.

Κι αυτό, δεν το αναφέρω μόνο, ως βουλευτής της αντιπολίτευσης, αν και έχω καταθέσει επανειλημμένως σχετικές ερωτήσεις.

Μιλώ και ως μάνα τριών ανήλικων κοριτσιών, και ως πολίτης μιας κοινωνίας, που διαβάζω, ακούω, πληροφορούμαι καθημερινώς για περιστατικά βίας μεταξύ ανηλίκων. Για μαχαιρώματα μεταξύ παιδιών σε σχολεία, για ληστείες με θύματα και θύτες ανηλίκους. Οπότε, ο σχολικός εκφοβισμός, αναμφισβήτητα, αποτελεί την μία πτυχή αυτού του γενικότερου προβλήματος. Ένα παιδί, που θα ασκήσει σωματική και λεκτική βία σ’ έναν συμμαθητή του στο σχολείο, σίγουρα θα επαναλάβει την ίδια συμπεριφορά και συνομηλίκους του, σε κάποιον άλλον εξωτερικό χώρο.

Το ερώτημα είναι σαφές: Τί πρέπει να κάνουμε για όλα αυτά, χωρίς καμία καθυστέρηση και ολιγωρία;

Πρόκειται  για μεγάλο πρόβλημα που πρέπει να δούμε πως το χειριζόμαστε στην βάση ενός ολιστικού σχεδίου, που θα στηρίζεται στην απλή παραδοχή, ότι η αντιμετώπιση αυτών των φαινομένων δεν είναι θέμα μόνο Παιδείας . Είναι θέμα ανθρωπιάς, σεβασμού και συλλογικής ευθύνης.

Χρειάζεται μια συντονισμένη δράση όλων μας, όλων των γονέων , των εκπαιδευτικών , ανθρώπων του Πολιτισμού, ειδικών επιστημόνων που χρειάζεται να αυξηθεί ο αριθμός τους στα σχολεία.

Και χρειάζεται να συνεννοηθούμε χωρίς να αναζητούμε ένα νέο πεδίο αντιπαράθεσης.
 
Χρειάζεται το σχολείο να βρεθεί στο κέντρο της προσοχής και είναι στο χέρι μας να χτίσουμε σχολεία που καλλιεργούν την δύναμη της συμπερίληψης και της συνεργασίας . Γιατί η πραγματική Παιδεία δεν βρίσκεται μόνο στα βιβλία , αλλά στον τρόπο που φερόμαστε ο ένας στον άλλο.

Ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, το αίσθημα αλληλεγγύης και συνεργασίας, η εξάλειψη του επικίνδυνου ανταγωνισμού και της φιλοσοφίας “όλοι εναντίον όλων” , είναι σημεία στα οποία πρέπει να επικεντρωθεί τόσο το εκπαιδευτικό μας σύστημα, προβάλλοντας ουσιαστικά τον παιδαγωγικό του χαρακτήρα, όσο και οι δράσεις της Πολιτείας .

 Πρέπει να στηριχθούν οι οικογένειες με Σχολές Γονέων που θα τους δίνουν εφόδια. Να οργανωθούν Ημερίδες σ΄ όλη την χώρα.

Να στηριχτούν στο έργο τους οι εκπαιδευτικοί οι οποίοι εκ των πραγμάτων καλούνται να διαδραματίσουν ένα βασικό ρόλο.
Να μηδενιστεί η ανοχή απέναντι σε απαράδεκτα φαινόμενα από όλους μας.

Να ανοίξουν τα στόματα.

Έτσι πρέπει να εργαστούμε για να έχουμε αποτελέσματα.
Όχι μηδενίζοντας την ατιμωρησία , αλλά βλέποντας στο σύνολό του το πρόβλημα.

Η διάθεση όλων μας, ο διάλογος με τους αρμόδιους φορείς ,οι προτάσεις και τα μέτρα ουσίας είναι τα μόνα που μπορούν να οδηγήσουν σε μία καλύτερη ημέρα τη κοινωνίας μας.

Ας πάρουμε όλοι στα χέρια μας την δημιουργία μίας Σχολικής Κοινότητας όπου το κάθε παιδί να νιώθει ασφαλές, σεβαστό, αποδεκτό.

Twitter